|
|
Bron: ???, juni 2000
Meeste 'anti-Pokémon'-sites bevatten slechts puberaal gebral
Om je mening te uiten, bestaat er haast geen idealer medium dan het internet.
Want of je nu versteld staat van het nieuwste formaat mattenklopper, of van het
nieuwe kapsel van Jennifer Lopez, om al je lofuitingen te delen met de medemens
is de digitale snelweg dé 'place-to-be'. Het aantal pagina's waarop popsterren,
actrices of voetbalers worden bewierookt, is allang niet meer bij te houden. Het
aantal anti-sites evenmin, Want waar liefhebbers zijn, zijn haters. En
andersom.
Zo ook bij Pokémon. De nieuwste schoolpleinrage weet op het web inmiddels
talloze 'anti-sites' aan zich gewijd. Maar helaas, hoezeer je ook je best doet
met surfen, de meeste van deze anti-Pokémon sites komen niet veel verder
dan wat puberaal gebral. Plaatjes van Pokémon-figuren waar het bloed vanaf
spat, begeleid door teksten als Ten Ways to Kill a Pokémon. Hoewel
je die tien manieren zo creatief kunt invullen als je wilt (een avondje brainstormen
in de kroeg volstaat voor een hele waslijst), komt deze site weinig verder dan
inkoppers van het kaliber 'Schiet ze door het hoofd' of 'Breng ze levend aan de
kook in zo heet mogelijk water'. Kortom: veel geschreeuw, weinig wol.
 Bij
de meeste andere anti-Pokémon-pagina's - de meeste van hen zijn verbonden
in de Anti-Pokémon-Webring - is het maar weinig anders. Al surfend
langs alle scheldkanonnades begin je zelfs bijna sympathie te krijgen voor de
Japanse animatiediertjes. Totdat je op een pagina stuit die wel begrijpt waaróm
iets niet deugt. Zo heeft Dustin Sparks, een oud-Pokémonfan, op zijn site
een officieel statement tegen de beestjes opgesteld. Volgens hem is de commerciële
hype die rondom de beestjes is ontstaan, nog niet eens het ergste. Het gaat er
juist om dat die heisa gebaseerd is op gebakken lucht. Zo zijn de Pokémon-kaartjes
niet alleen prijzig, maar hebben ze - in vergelijking met Magic: The Gathering
- ook nog bijzonder weinig verzamelwaarde, gaat het computerspel na verloop van
tijd alleen nog maar vervelen en heeft de tekenfilmserie - in tegenstelling tot
cartoons als Garfield, South Park en The Simpsons - totaal
niets zinnigs te melden. Bovendien vreest Sparks dat de Pokémon-rage op
den duur zal leiden tot sociale vervreemding van de kids. Een sober vormgegeven
anti-site, maar juist daarom een verademing. Zo kan het dus ook.
Toch bedienen de meest geslaagde anti-sites zich van een totaal andere
aanpak. Het 'haatobject' wordt subtieler aangepakt. Met hunor. Want wist u bijvoorbeeld
dat de Smurfen ooit bedacht zijn door de Russische regering, met de bedoeling
de communistische revolutie te verspreiden? Dat S.M.U.R.F. eigenlijk niets anders
betekent dan Socialist Man Under red Father? Nee? Dan bent u blijkbaar
nog nooit op de betreffende site geweest. Want was u dat wel, dan zou u onze blauwe
helden voortaan met hele andere ogen bekijken. Helaas kent ook de site één
nadeel: de rol die Vader Abraham in het geheel speelt, blijft onduidelijk.
Dat anti-sites bij uitstek geschikt kunnen zijn om een muis op te blazen tot een
olifant, blijkt wel op weer een andere site. Daarop is namelijk een leuke selectie
te vinden van de vele anti-sites die het web rijk is. Van de anti-Vrouwen
die zich scheren-site tot de anti-Zoiets Van-homepage (gekant tegen
deze 'foeilelijke woordencombinatie'). Met een tussenstop in de grindbak van Jos
Verstappen. de meest recente aanwinst in de lijst staat nu nog in de - ietwat
studentikoze - kinderschoenen. Maar wie weet ontketent de anti-Zinloos geknuffel-site
wel de volgende volksrage. De oprichters trekken in ieder geval van leer tegen
'het knuffelen zonder de reden om te knuffelen'. Onder het motto: 'Waarom zou
je gaan knuffelen als je al een kwartier met iemand hebt staan praten?'. Benieuwd
of Big Brother-Ruud al een kijkje genomen heeft.
Naschrift van de webmasters: alle url's zijn uit dit artikel verwijderd!
|
|
|
